Ben jij al waar je doelgroep is?

Uit onderzoek van Newcom in 2015 blijkt dat 98% van de Nederlandse jongeren actief is op social media. Terwijl zij voortdurend delen waar ze mee bezig zijn en contact hebben met bekenden en onbekenden over de hele wereld, maken wij ons als professionals in de jeugdzorg en het onderwijs vooral druk om de negatieve kanten van social media. Cyberpesten, grooming en misbruik maken van Snapchat zijn helaas zaken waar we allemaal wel eens van gehoord hebben.

Met name docenten zien in de klas vaak de gevolgen van cyberpesten, en in de jeugdzorg treffen professionals regelmatig meiden (èn jongens!) die slachtoffer zijn geworden van digitale kinderlokkers. En dat maakt onze weerstand tegen het gebruik van social media door ‘onze’ kinderen en jongeren vaak alleen maar groter. Maar is dat wel reëel? Kunnen we deze gevaren voorkomen? Pesten en kinderlokken is echter iets van alle tijden – helaas – en het is aan ons als opvoeders om kinderen en jongeren hier zoveel mogelijk tegen te beschermen door hen voor te lichten. Maar voorlichten kan alleen als je kennis hebt over het onderwerp, en daar lijkt het juist aan te ontbreken als het gaat over social media.

“Nee joh, social media gebruik je alleen privé.”

Toen ik net werkzaam was als jeugdreclasseerder merkte ik dat ik door mijn eigen gebrek aan kennis over social media, al snel met het waarschuwend vingertje ging wijzen op het moment dat ik met een jongere in gesprek was over dit onderwerp. En dat, terwijl ik zelf een ware social-media-addict bleek, met profielen op Hyves en Facebook. Studenten van sociale studies gebruiken zelf massaal social media, maar als ik hen vraag of ze er ook iets mee doen richting cliënten, dan is het antwoord vaak: “nee joh, social media gebruik je alleen privé”.

Cyberpesten, grooming en misbruik maken van Snapchat zijn helaas zaken waar we allemaal wel eens van gehoord hebben.

Na me jaren verdiept te hebben in het onderwerp en erover gesproken te hebben met vele jongeren, kan ik maar tot één conclusie komen: pas als we weten wat onze doelgroep bezig houdt, kunnen we beter begrijpen wat er gebeurt en daar op aansluiten. Daarmee wil ik niet zeggen dat iedere professional in de jeugdzorg of het onderwijs nu direct op allerlei social media actief moet gaan worden, maar naar mijn mening is het wel van belang voor professionals om te weten dat social media een groot deel van het leven van onze kinderen en jongeren uitmaakt en dat zij er over kunnen en zelfs moeten praten met hun doelgroep. Wees nieuwsgierig en leergierig, en laat het kind of de jongere jouw docent zijn op dit gebied. En besef dat kinderen en jongeren niet zullen stoppen met het gebruik van social media. Immers: ‘iedereen’ is er te vinden en het maakt communicatie zoveel makkelijker, ook al gebeuren er soms niet zo’n leuke dingen.

Een stapje verder is het middel zèlf gebruiken in het contact met kinderen en jongeren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een zakelijk account op Facebook, waar je algemene informatie deelt die voor je cliënten interessant is en waarnaar je hen kunt verwijzen. Dit account kun je ook gebruiken om contact te hebben met kinderen en jongeren (en hun ouders, die ook steeds meer gebruik maken van social media). Hierbij gelden wel een aantal spelregels om de privacy van hen en die van jou te bewaken. Zo mag je bijvoorbeeld geen contact hebben over casuïstiekgerichte informatie via de social media kanalen, omdat deze informatie gebruikt kan worden door derden (en dat is in overtreding met de Nederlandse wetgeving, geldt ook voor Whatsapp!). Echter, iemand herinneren aan een afspraak of een telefoontje aankondigen zonder de ins en outs te noemen kan wel. Een andere belangrijke spelregel is dat je van tevoren met je cliënt hebt afgestemd voor welk doeleinde social media gebruikt wordt. Wees transparant in wat je als professional doet op social media (kijk je wel eens op het profiel van je cliënt?) en wees duidelijk in wat de cliënt van jou kan verwachten (ben je nu ineens wel 24 uur per dag beschikbaar?). We moeten niet vergeten dat social media slechts een middel is, een techniek, waarmee we kunnen communiceren. De regels omtrent wanneer we het gebruiken en waarvoor, bepalen we echter nog steeds zelf, in overeenstemming met onze cliënten.

Over de auteur: Kelly de Vries Social media en online hulpverlening in de (jeugd)zorg | workshops, trainingen, projecten | zzp’er | jeugdreclassering

Deel Ben jij al waar je doelgroep is?

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email

Over KindVak nieuws

KindVak werkt met een aantal vaste redacteuren, die ons redactieteam vormen. Daarnaast zijn we altijd op zoek naar gastredacteuren.

De verantwoording voor ingebrachte teksten liggen bij de auteurs van deze teksten.

Het redactieteam van KindVak

Lees het nieuws per categorie

Beurs nieuws

Branche nieuws

Meld je aan voor de KindVak nieuwsbrief

Waar ontvang jij je updates het liefst?

Hoe maken kinderen met Autisme Spectrum Stoornis contact?

Contact maken, sociale omgang, spelen met andere kinderen – voor veel kinderen met Autisme Spectrum Stoornis een grotere uitdaging dan kinderen zonder ASS. Hoe

Door de getallen het kind niet meer zien

Hoe ga je als gemeenteraad om met je verantwoordelijkheid voor WMO en Jeugdzorg? Welke getallen zijn belangrijk maar hoe zorg je er ook voor

Professionals moeten kindermishandeling zien en bespreekbaar maken: een grote verantwoordelijkheid

Sinds 2013 is de Wet verplichte meldcode van kracht, die elke organisatie en professional die met kinderen werkt verplicht met een meldcode te werken.